16-10-11 Tweede editie Najaarsklanken: groot feest met veel variatie

GRIJPSKERK – De warmte van de nazomer heeft ons verlaten voor koude regenachtige dagen. De herfst is begonnen, dus zoeken de mensen de warmte weer binnen. Maar al worden de dagen korten, dit is nog geen reden om je down te voelen. Op zes november mogen de mensen zich warmen aan de mooie klanken van zang, muziek en poëzie. Dichter/performer Koos van der Goot organiseert in samenwerking met Café Restaurant De Tapperij te Grijpskerk de tweede editie van Najaarsklanken.

Ook dit keer kan het publiek een gevarieerd programma verwachten van Schotse doedelzakken tot clowneske kleinkunst. Op het programma staan het duo Peter Pot en Philip Baumgarten met trekzak en op contrabas, dichter Paul M. Borggreve, troubadour, poëet en droogkloot Jankobus Seunnenga, muziek van Roelie ter Veld en ook de bandleden van Maelox, Martin Spijkerman (zang) en Sjouke Dijkstra (gitaar) zullen voor een prachtig muzikaal duet zorgen. Als feestelijke afsluiter een explosie van Schotse doedelzakken, viool, drum en gitaar van The Myles Brothers and friends. Verder zal Van der Goot zelf zijn nieuwe bundel ‘Boodschap van Liefde’ presenteren. Een bundel met erotische, liefelijke poëzie en verhalen waar het publiek het zeker warm van zal krijgen. Najaarsklanken begint om 17.00 uur in De Tapperij, gratis entree.

Programma Najaarsklanken 2011

17.00 Peter Pot en Philip Baumgarten (trekzak en contrabas)

17.30 Paul M. Borggreve (poëzie)

17.45 Roelie Ter Veld (zang)

18.05 Pauze

18.35 Martin Spijkerman en Sjouke Dijkstra (Maelox)

19.05 Jankobus Seunnenga (poëzie/singer-songwriter)

19.35 pauze

20.05 Koos van der Goot (presentatie bundel ‘Boodschap van Liefde’)

20.20 The Myles Brothers and Friends (Schotse feestmuziek)

20.50 afsluiting

Madiwodo vrijdagshow

Ook hier weer één van The Mylesbrothers

Rapalje Celtic Folkband

De voorstelling Celtic kNights is gebaseerd op een kaartspel. Een tijdreis met de herkenbare losbandigheid en ruwe levenswijze.

Met hun aanstekelijke en inspirerende Keltische muziek. Met hun ruige middeleeuwse kilts, spannende tatoeages en hun wilde haardossen maken de heren van Rapalje al de nodige indruk voordat ze één noot hebben gespeeld.

Dan breekt het spektakel los met Keltische muziek, die door de zaal heen swingt, stampt en raast. Met vuur-, licht- en rookeffecten gaat u op een spectaculaire tijdreis naar de ruwe Middeleeuwen. Van straatmuzikanten tot edele ridders. Wie weet schoppen ze het ooit nog eens tot koning. De kaarten zijn geschud, het spel kan beginnen …

Keltisch Midzomer Festival wil drie dagen

de Stentor

Rapportage: Zonnewende Epe

Winters feest raakt juiste snaar

Epe beleefde gisteravond zonder twijfel het begin van een nieuwe traditie: de sfeervolle viering van de zonnewende. Het spel van licht en geluid sloeg meteen aan.

EPE - Midwinterser kon het niet zijn. Met gevoel voor traditie en cultuurhistorie vierde Epe gisteravond de winterzonnewende. Het verdrijven van de duisternis, de terugkeer van het licht; letterlijk en symbolisch. Een hartverwarmende gebeurtenis te midden van sneeuw en vorst.

Een ‘oude wens’ van voorzitter Ben Jonker van de Veluwse Midwinterhoornblazers, wist dominee Bas Zitman, was het om ooit van de zonnewende weer een viering te maken. Dat werd het gisteravond.

Ooit was het midwinterfeest een spel van licht en geluid. De lange, donkere nachten riepen angst op voor kwade geesten die met lawaai op afstand werden gehouden. Als vanaf de 21e december de dagen weer langer werden, was de terugkeer van het licht reden voor feest. Bij de kerstening van de oude volken sloot de kerk aan op de oude feesten.

In een donkere kerk beleefden de bezoekers gisteravond de overgang van het duister naar het licht. De kinderen van fantasietheater Kaleidoscoop uit Oene brachten het eerste licht binnen, als de Lucia’s van het oude joelfeest. Zij leidden de bezoekers tevens naar buiten, waar blazersgroepen op traditionele instrumenten de geesten verjoegen.

Eerst langs de Markelose ossenhoornblazers met hun indrukwekkende, sonore geluid; monotoon maar wat een grote zeggingskracht. Op het balkon van het naastgelegen Vijvervreugd troonde Gait Nijkamp met zijn alpenhoorn, die juist veeltonig is; meer nog dan de midwinterhoorn. Jachthoornblazers uit Twente lieten hun hymnen weerkaatsten tegen de gevel van Vijvervreugd, waarna in het Beekpark, in het tegenlicht van vuurpatronen, the MylesBrothers op de doedelzak speelden. Ondertussen creëerden neerdwarrelende sneeuwvlokken het juiste decor.

“We hebben het donker verdreven”, stelde dominee Zitman vast na terugkeer in de inmiddels verlichte kerk. Daar traden de MylesBrothers nog een keer op en voegde een spraakzame ossenhoornblazer in de ‘Maarkelse’ streektaal nog prachtige oude volksverhalen aan de viering toe. Over het gebruik van de ossenhoorn, het verdwijnen ervan, maar gelukkig ook weer het hervatten van de oude traditie. Over de mysterieuze mirrewinternacht, waarin je je maar beter niet buiten kon wagen. Over mirrewinter, nu eerste kerstdag, waarop je maar beter niet kon werken.

Het laatste geluid was voor de organiserende midwinterhoornblazers. Vreugdevol hoorngeschal over het weerkeren van het licht. Maar ook over een geslaagde zonnewendeviering, het begin van ongetwijfeld een nieuwe traditie in Epe.

(arr.bron; de stentor)

Dagblad van het Noorden

Rapportage: MylesBrothers

Half-Schotse broers beroeren de doedelzak

Vier broers. Drie spelen de doedelzak en eentje de drum.

Samen vormen zij de band The MylesBrothers.

“De Doedelzak is een emotioneel instrument.”

Door Marijke Brouwer

Twee zijn rossig, twee zijn donkerblond. De broers Myles afkomstig uit Ten Boer lijken op elkaar. Niet alleen qua hoofd, ook qua interesse. Die ligt bij David (26), Denny (24) als Michael (22) bij de doedelzak. Jongste telg Chris (21) speelt drums, bij een pipe band. Chris ging tegelijkertijd met zijn oudere broers bij een pipeband in Gronigen, maar hij had te kleine vinger om de doedelzak te kunnen bespelen. Toen werd het drum. Chris, Denny en Michael spelen sinds dit jaar in Hengelo bij de Concord pipe band. Elke woensdag en zondag. “Het is de beste doedelzakband van Nederland vandaar” De oudste, David, is met zijn doedelzak vaste gastspeler bij de Keltische band Rapalje. Hij geeft ook doedelzakles, hij leeft van de doedelzak. De drie anderen zitten nog op school. Denny en Michael op het mts en Chris doet een opleiding tot makelaar.

De doedelzak kwam niet zomaar in hun leven. Hun moeder liep een kleine dertig jaar geleden een Schot tegen het lijf in een kroeg in Groningen. De Schot bleef en vier kinderen verder viel hun oog op een advertentie waarin doedelzakspelers werden gevraagd. Als halve Schotten wilden de jongens dat wel. In Schotland is de doedelzak net zo gewoon als de blokfluit hier. Het beviel de jongens goed, ze spelen graag en veel.

Een emotioneel instrument, noemen ze de doedelzak, die als ie goed gestemd is de waardering krijgt die hij verdient.De jongens en hun ouders houden ervan. Zelfs hun mobieltjes klinken als een doedelzak.